The Sound Of Silence

Hoiiii en allemaal een gelukkig, gezond en liefdevol 2013  gewenst!

Na een lange radiostilte, nu onze laatste update over onze rondreis door Nieuw Zeeland!

We zijn vanaf Queenstown vertrokken richting Te Anau. Dit dorpje is zo’n beetje het begin van Fiordland, het onderste puntje van het zuidereiland waar amper wegen lopen. Vanaf daar hadden we twee opties. Met het campertje over de weg naar Milford Sound en dan met een boot een “goedkope” rondvaart langs een aantal watervallen met fantastisch uitzicht. Of de iets duurdere versie. Doubtfull sound, dit is zo’n beetje het einde van de wereld. Je kan hier alleen komen door eerst een uur met de boot te gaan, daarna een uur met de bus over de meest geïsoleerde weg ever en dan op de volgende boot die je het Fiordland van dichtbij laat zien.

In Te Anau werd de keuze makkelijk gemaakt door een groot rotsblok boven een tunnel die niet helemaal vast zat. Hierdoor was de weg naar Milford Sound helaas gesloten en was er nog maar één optie over, Doubtful Sound. Wel iets duurder maar te doen. Totdat Jelske blij, als een kind in een snoepwinkel, een folder liet zien met nóg een optie. Een overnight cruise! Arjen vertelde haar dat, denkend aan de geldkraan die al behoorlijk open had gestaan, dat duuzenden dollars zou kosten. Beetje sip strompelde Jelske richting de Meneer die de boekingen deed. Na een waterval van mogelijkheden, prijzen, aanbiedingen en opties kwamen we (dankzij een last-minute aanbieding) tóch uit op een overnight cruise! Jippie 🙂
En dat is natuurlijk heel gezellig met z’n tweetjes maar; hoe meer zielen hoe meer vreugde! Die andere twee, gezellige zielen waren Ivon en Michiel!

Vol enthousiasme vertrokken we de volgende morgen met de boot richting dat mysterieuze Doubtful Sound. Eerst een uur met de boot, vervolgens een uur met een bus (die over een hobbelweg reed die nergens anders mee was verbonden, moet je nagaan hoe erg we “in the middle of nowhere” waren) en tot slot bereikten we ons cruise-ship! Het personeel ontving ons netjes en voor we onze kamer werden begeleid, kregen we een uitgebreide briefing over hoe de dagen er uit zouden zien.
En die dagen waren mooi, heel mooi! Oneindig veel natuur, water, groen, watervallen, stijle rotswanden en wildlife. We hebben veel zeehonden gezien en tot onze grote vreugde zwommen en sprongen er een stuk of vier dolfijnen rondom de boot! Daarnaast hebben we de (volgens de nature guide) meest zeldzame pinguïn gespot, die met die gele wenkbrauwen.

Weet je nog hoe enthousiast wij in onze vorige blogs waren over de prachtige natuur hier? Dit was nog tien keer zo mooi. Ik ga er niet nog meer ‘inkt’ aan verspillen want dan zitten jullie nog langer achter de computer, en dat moet niet. Want jullie moeten naar het reisbureau rennen om óók een ticket naar Nieuw Zeeland te kopen!

image

Anyway, back to business. We hebben dit natuurwonder deels mogen ontdekken door er met een kayak door heen te peddelen. Dat was een extra toffe belevenis. Je voelt je heel klein, zittend in je kayak peddelend langs een rotsen muur van enkele honderden meters hoog. Je bent nog dichter bij de natuur én je hoort de motoren van de boot niet, rust! Over rust gesproken en om de titel van deze blog nader te verklaren; Wij hebben “The Sound Of Silence” meegemaakt. We voeren ’s ochtendsvroeg naar het rustigste plekje van Doubtful Sound, alle motoren werden uitgezet en de gids verzocht ons vriendelijk, doch dringend, om de komende 5 minuten ons klep te houden. De Chinezen snapten het natuurlijk eerst niet, die waren druk met vanalles behalve dit mooie moment. Uiteindelijk hoorden we het dan toch echt; de oorstrelende geluiden van enkel vogels, watervallen, golfjes en voor de rest helemaal NIKS! Je kan je niet voorstellen hoe relaxed en mooi die vijf minuten waren, mocht van ons wel een uur duren.
Helaas werd het de Chinezen teveel, zij hadden toch echt een beetje herrie aan de kop nodig om te functioneren, ze hadden geen idee wat ze met al die rust aan moesten. Toen de motoren weer aan gingen en de natureguide weer begon te praten kwam er nog net geen vreugdedansje uit.

Het laatste stukje van Doubtful Sound voeren we rustig terug naar de haven genietend van al het moois totdat de gids door de speakers brulde: Pinguïn, Pinguïn, Pinguïn! Ja, daar was hij dan, die ene zeldzame pinguïn waarvan wij dachten dat wij hem helaas gemist hadden.

Nog even iets korts over het eten, heel belangrijk natuurlijk. Tafels vol met warm- en koudbuffet , ijs, fruit, taarten, ga maar door… Maar oké, we zaten dan ook op een luxe cruiseschip.

Terug in de haven namen we afscheid van het vriendelijke personeel en begonnen we aan onze terugreis door deze prachtige natuur. In Te Anau aangekomen begonnen we aan ons laatste stukje Nieuw Zeeland. Via Queenstown reden we naar Mount Cook.

Onderaan de hoogste berg van Nieuw Zeeland vonden we een mooie camping en installeerde onszelf. De volgende ochtend gingen we hiken naar de echte voet van de berg. Een mooie tocht tussen twee bergkammen door, met aan het einde, natuurlijk, Mount Cook. In ons hempje en korte broek keken we naar de drijvende ijsblokken onder aan de gletsjer van Mount Cook, apart. Al met al gaf ons dit vier uur wandelplezier en een veel mooie kiekjes.

image

Na de hike vertrokken we richting Christchurch. Omdat we nog niet hadden geluncht hadden besloten we dit aan het meer te doen met een uitzicht op dezelfde berg. Adembenemend blauw meer met sneeuwtoppen aan het eind en daarboven een strakblauwe lucht. Niet vreemd dat hier een mooi bruidje met haar kersverse echtgenoot trouwfoto’s maakte. Voor ons dát nog ff niet maar voor ons; Picnictafeltje, stoeltjes, soepie, broodjes: onbetaalbaar!

image

Met de lunch achter, en nog half in, de kiezen zijn we naar Christchurch gereden. Jullie hebben vast gehoord over de aardbeving in Christchurch van bijna een jaar geleden, nou; de stad is nog steeds een grote puinhoop. Zo’n beetje het hele centrum is afgesloten en ze hebben een noodcentrumpje ingericht. Hier waren we snel uitgekeken, vooral omdat er geen restaurant te vinden was en wij heul honger hadden. We reden met ons campertje naar het vliegveld, parkeerde ons vriendje op een rustig plekje bij “langparkeren” en bezochten het vliegveld om een laatste avondmaal tot ons te nemen. At least, in Nieuw Zeeland.

Onze vlucht stond gepland op de volgende morgen 7:00 uur dus we brachten nog een laatste nacht door in ons campertje. De volgende ochtend om 4:55 uur verlieten we dan echt ons maatje die ons gelukkig niet in de steek heeft gelaten onze gehele reis. Emotioneel afscheid.

We stapten in het vliegtuig en kregen nog een mooi afscheid met de witte alpentoppen vanuit de lucht. Inmiddels zijn wij alweer een paar weken in Australia! Binnenkort een nieuwe blog over het wilde, bruisende Sydney.

Ahoy

 

 

 

Advertenties

11 Reacties op “The Sound Of Silence

  1. Je zou inderdaad meteen naar het reisbureau willen rennen! Al kan ik niet rennen, omdat ik met een verstuikte enkel op de bank lig 😦 dan maar genieten van jullie verhalen, dat is een prima alternatief! 🙂 enjoy!

  2. Wow ik zou zo met jullie mee gaan prachtig, en jullie schrijven er zo mooi over, genieten maar.
    Groetjes uit het druiliger Zwolle, tante Jenny

  3. Weer een prachtig verhaal over jullie belevenissen. jullie kunnen zo bij de VVV van NZ gaan solliciteren. Wij gaan sparen voor een reisje NZ als we pensionado zijn.

  4. jullie hebben zoveel moois in NZ gezien, ben benieuwd of Australië daar aan kan tippen. Ben benieuwd naar jullie volgende verslag. I

  5. Hoi Sint&Piet,

    Wij zijn inmiddels weer in het koude NL aangekomen. En zoals jullie merken hebben we jullie site gevonden. We zullen jullie gaan volgen op jullie verdere reis! Geniet er heel veel van!

    Groetjes Ivon en Michiel

    PS: inmiddels is hier de hele familie aan het poepsnuiven 😉

  6. lieve mensen, mooie verhalen hoor! heel bijzonder om in zo’n andere wereld te zijn. kon je niet stiekem een pingiun meenemen, in de film kan dat nml. wel;)

  7. OMG! Misschien wel de mooiste blog tot nu toe! Wat is het daar geweldig! Wat maken jullie fantastische, onbetaalbare, rijke momenten mee. Ik geniet hier met jullie mee! Veeel plezier in Sydney baby! XXXX

  8. lieve jel en arjen!wat een super foto’s en wat een super verhaal weer!bij ons vriest het vandaag en zelfs een beetje sneeuw vandaag!hebben jullie veel last van de bosbranden daar?xxx

  9. Hé globetrotters,
    het is een feest van herkenning jullie verslagen te lezen.
    Niks is gelogen het is allemaal echt zo mooi. Heerlijk dat jullie er ook zo volop van genieten!!!
    Net zo genieten in Australie hoor: sit back and relax!!!!

  10. Hoi Arjen en Jelske,
    Het is er toch eindelijk van gekomen. Je had al zo keurig de site opgeschreven en toch moest ik tijd maken om er goed voor te gaan zitten.
    Wat een verhalen en belevenissen. En over de schoonheid en de natuur raak je maar niet uitverteld. Dank je/jullie wel voor jullie mooie kaart voor de verjaardag. Het was even na mijn verjaardag toen het aankwam. (één of twee dagen dus geen 4 weken) verrassend! Je/jullie schrijft (en) nog over de rommelende berg Tongariro en het leuke is we kunnen het volgen gelijk met jullie verslag. Zeker toch een toost uitgebracht! Ik wel naar (op) jullie! Ik wens jullie een fijne reis en genieten doen jullie volop; dat lees en zie ik. Het is hier een witte wereld; ook mooi en even wat anders na al die weken miezeren. Een mooie opening: The sound of silence. Veel liefs, Antoinette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s